کانون فرهنگی مسجد صاحب الزمان(عج)
محله بنکی- شهر کنارتخته - استان فارس

امام زمان (عليه السّلام) مي فرمايند : وَاکثِرُوا الدُّعاء بِتَعجيلِ الفَرَج فَاِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُم .... براي تعجيل در فرج زياد دعا کنيد. همانا اين فرج و گشايش در کار شما نيز خواهد بود
در این وبلاگ جستجو کنید



در اين وبلاگ
 

لینک کانال تلگرامی "کانون فرهنگی شهید آوینی" مسجد صاحب الزمان عج
   
@ تماس با ما در تلگرام @
نويسنده: کانون - ۱۳٩۳/٢/٢۸

متن شعر سینه زنی سنگین:

قسم بر ناله های زخم و زنجیر         دلم را کرده ای از ماتمت پیر

قسم بر سجده های کُنجِ زندان           غریبی ات شده در سینه چون تیر

از این زندان به آن زندان روانه         ز دستِ زندگی آخر شدی سیر

جهانْ کوچک به پیشِ غصه هایت          یکی دردِ تو را کی شرح و تصویر؟

شده چشمم به پشتِ اشک زندان          بیا دست منِ افتاده را گیر

ضریحت را ندیدم وادریغا              کنم ناله از این احوال و تقدیر

بیا موسی بن جعفر از سرِ لطف        دلم را با نگاهی کن تو درگیر

دلم را بر ضریحت چون دخیلی       ببند و با ولایت کن تو تسخیر

*************************************

ادامه مطلب را حتما بخوانید


متن شعر سینه زنی زمینه:

مرد غریبی/ تنهای تنها         سر را نهاده / بر خاکِ غمها

 گویا که بر لب/ زمزمه دارد       ذکرِ یا امّی/  فاطمه دارد

موسی بن جعفر /  حضرت کاظم(3)

او عقده هایش / فوق زمان است          گریانِ هجرش/ نُه آسمان است

 بنگر به زندان / گشته زمین گیر       جسمِ شهیدِی / در غل و زنجیر

موسی بن جعفر/  امام کاظم(3)

افتاده از پا /  مسموم و مسجون        دل از غمش شد / همواره مجنون

 در کُنجِ زندان/  نورِ دو عین است          او از تبارِ /  پاکِ حسین است

موسی بن جعفر /  حضرت کاظم(3)

*************************************

متن شعر سینه زنی سنگین:

لحظه ی پر کشیدنت، دلم شده دریای خون        بذار برات گریه کنم  خیلی غریبی آقا جون

 کشیده از وجودم آتش زبونه        دلم امشب ضریحت را کرده بونه

 یه غم از تو جهان را کرده دیوونه      غل و زنجیر به جسمت داره نشونه

 یا امام مظلوم      ای غریب عالم

موسی بن جعفر   ای غریب عالم

ای که تو بودی همه عمر  همنشین و مهمونِ غم          رو تخته جسم اطهرت  بیرون شد از زندونِ غم

 شده عالم ز هجرت در سوگواری           دلِ شیعه شده غرقِ بی قراری

 بگرید بر چنین غم موسی بن جعفر         به پشت در رضا و معصومه داری

 یا امام مظلوم      ای غریب عالم

موسی بن جعفر    ای غریب عالم

 ببین تو مجلس عزات دارم چه شور و چه حالی         باب الحوائج امشب و  ردّم نکن دستِ خالی

 ببر روحِ مرا در عشقت فنا کن         وجودم را ز آقائیت با صفا کن

 گره افتاده در کارم ای طبیبم        مرا را جونِ رضایت حاجت روا کن

 یا امام مظلوم      ای غریب عالم

موسی بن جعفر  ای غریب عالم

*************************************

متن شعر سینه زنی واحد سنگین(سبک بوشهری):

در دل حبسم و حبس است به دل فریادم       فرصتی نیست که از سینه برآید دادم

 سالها می گذرد رفته ام از یاد همه        کاش می کرد اجل گوشه زندان، یادم

طایر عرش کجا، قعر سیه چال کجا؟           من کجا بودم و یا رب به کجا افتادم

همه شب خُرم از آنم که در این گوشه ی حبس         «هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم»

زهر یکبار مرا کشت، خدا میداند          بارها سوختم و ساختم و جان دادم

 به امیدی که رضا لحظه ای آید به برم          سالها حلقه صفت چشم به در بنْهادم

 بال پرواز، شکسته است و پرم ریخته است          چه نیاز است که صیاد کند آزادم

 دل صیاد بوَد سنگ و ندارد اثری              گیرم از سینه برآید به فلک فریادم

 منم آن لاله ی پرپر شده ی دور از باغ            که چو گلبرگ خزان داد فلک بر بادم

 مرهم زخم تن خسته ی من گریه بوَد            چشم«میثم» از اشک کند دلشادم

                                                                         حاج غلامرضا سازگار

*************************************

زیر زنجیر گران پیر شدم        دیگر از جان و جهان سیر شدم

بسکه بی رحم بود صیادم     تا نمیرم نکند آزادم

مرغ بی بالم و کنج قفسم      سخت از سینه بر آید نفسم

 بعد یک عمر که در زنجیرم        زیر زنجیر گران می میرم

بر لبم نیست بجر نغمه دوست        وز تنم نیست بغیر از رگ و پوست

 ساق پا خورد شده از زنجیر          زهر کرده است بجانم تأثیر

                                                              ابراهیم قانع

*************************************

صدای ناله ای از کنج زندان            به گوشم می رسد با آه سوزان

 گمانم باشد این صورت مکرر      صدای حضرت موسی بن جعفر

 الهی از دل زارم گواهی           ندارم جز تو من دیگر پناهی

دگر معصومه جان بابَت نبینی          به مرگم در مدینه می نشینی

 رضا بابا بیا اندر بر من          به دامن گیر این ساعت سر من

بیا زنجیر از گردن تو بردار        برم سوی وطن با چشم خونبار

متن روضه:

 ...نمی دونم غل و زنجیر جامعه دیدی یا نه ... بذار برات بگم .... دو تا دست با زنجیر بسته میشه به یه تخته که دور گردن بسته میشه... بعد دو تا پا با زنجیر به یک وزنه بزرگ بسته شده ... حرکات عادی نمیشه انجام داد... را رفتن سخته... بمیرم اون آقای مظلوم حدود 14 سال در زندانها و سیاه چالهای هارون الرشید زندانی بود... شکنجه می شد... بعضی وقتها اینقدر زندان تاریک بود که اگر علم امامت و ولایت نبود تشخیص وقت نماز صبح و ظهر و عصر و مغرب و عشاء برای حضرت مشکل بود... کسی که در یک جای نمناک باشه به مرور زمان استخوانهایش پوک می شود فرتوت می شود و قوتش کم می شود.... کار امام به جایی رسیده بود که شب و روز از خدا طلب مرگ می کرد.... آه بعد نمازها ناله می زد... الهی خلصنی من سجن هارون... خدایا منو از زندان هارون خلاص کن... مرگ منو  برسان.... ای امام غریب ... آخرش هم اون زندان بان یهودی ملعون «سندی ابن شاهک» با زهر آقای غریب ما را مسموم کرد ... آه امام شیعیان غریبانه در سیاه چال جان سپرد...  یه وقت دستور دادند چند تا غلام پیکر بیجان امام را بروی یک تخته از زندان بیرون آوردند .... ای مظلوم عالم... یا موسی بن جعفر... و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون...

چه سختی هایی کشیدن ائمه ما تا این اسلام و این دین به دست من و تو برسه ... چه گذرگاههای سختی در طول تاریخ برای دین خدا وجود داشته.... الان برای من و شما راحت شده ... ایقدر خون شهید ، اینقدر شکنجه و بلا .... حالا من و تو چجوری رفتار می کنیم .... چطوری قدر می دونیم... ثمّ لتسئلنّ یومئذ عن النّعیم... خدا به داد ما برسه...

خدایا فرج امام زمان ما برسان... ای خدا به ناله های نیمه شب امام کاظم در سیاه چالها، گناهان ما را ببخش و بیامرز.

-------------------------------------

سینه ها شد باغ ناله / داغ زهرا گشته تازه        تا قفس را در گشودند / بهر تشییع جنازه

 آنکه خسته از جفا بود /  بی صدا بر شانه ها بود         زیر تابوتش چه خالی/  جای فرزندش رضا بود

آنکه بوده چارده سال / کنج زندان در شراره           از چه این سان هست سنگین/ پیکرش بر تخته پاره

ای خدا قلبم شکسته / از غم این مرد خسته           چون هنوزم دست و پایش / در غل و زنجیر بسته

*************************************

آه و واویلا(4)

 باب الحوائج / در کنج زندان         با ناله گفتا /  در دادن جان

 تبعید و زندان/ بنموده پیرم        راضی شدم در / زندان بمیرم

آه و واویلا

کی می شود من/ آزاد گردم         راحت ز دست/ صیاد گردم

 بر دیدن من/ آید شبانه      سندیِ شاهک / با تازیانه

آه و واویلا

تابوت او شد/ از تخته ی در         دنبال تابوت /  زهرای اطهر

 این پیکر از کیست/ در جثر بغداد          کز کنج زندان/ گردیده آزاد

آه و واویلا

*************************************

متن شعر سینه زنی سنگین:

با خشتهای سنگی و با میله های خویش      زندان به حال و روز دلم گریه می کند

 خون می چکد ز حلقه و می سوزد از تبم       زنجیر هم ز سوز دلم گریه می کند

 چشمم به میله های قفس خو گرفته است          کی می شود که خنده به روی رضا زنم

 کو دخترم که باز بخندد برابرم                 کو قوتی که شانه به موی رضا زنم

ای بی حیا ترین که مرا زجر می دهی         در زیر تازیانه چنین ناروا مگو

خواهی بزن دوباره مرا یا بکش ولی                      اما بیا به مادر من ناسزا مگو

*************************************

من آن شکسته دلم که خون شده جگرم       کسی خبر نشود ز گریه ی سحرم

 دارم امشب زمزمه/ با رضا و فاطمه       حبس من شد قتلگاه/ وامصیبت آه آه

 ز قاتلم به خدا همین بود گله ام         که تازیانه زند به زخم سلسله ام

بر تنم زنجیر بود/ بدتر از شمشیر بود    حبس من شد قتلگاه/ وامصیبت آه آه

عدو به جان و دلم شرر زند به جفا         گهی به زخم زبان گهی به زهر جفا

کرده بازویم ورم/ مثل زهرا مادرم         حبس من شد قتلگاه/ وامصیبت آه آه

دگر درون قفس شکسته بال و پرم           نه فاطمه به برم نه نازنین پسرم

شد به حبس غربتم/ سلسله هم صحبتم         حبس من شد قتلگاه/ وامصیبت آه آه

سزد نوشته شود به سنگ تربت من        که شد به سینه نهان صدای غربت من

گشته با سوز دلم/ یک یهودی قاتلم        حبس من شد قتلگاه/ وامصیبت آه آه

به وقت دادن جان اسیر کند و غُلم        شده به حبس عدو شکنجه دسته گلم

 بارالها من کجا/ خنده ی دشمن کجا        حبس من شد قتلگاه، وامصیبت آه آه

                                                                                                                                            حاجغلامرضا سازگار

کانون
کانون فرهنگی هنری مسجد صاحب الزمان (عج) محله بنکی شهر کنارتخته با نام اختصاصی "کانون فرهنگی شهید آوینی"

...همه اجرها در گمنامی است... «شهید آوینی»
مطالب اخير:
کدهاي اضافي کاربر :


»»» آخرین اخبار پارسیک «««

پخش نوای وبلاگ=کلیک نشد که آینه باشم برای دیدن تو     بیا که آینه خواهم شد از رسیدن تو     فرود آمدنت را، چقدر بی تابم     تمام خواهش محضم به شوق دیدن تو     حرام باد به چشمان ابری من خواب      مباد خفته بمانم دم وزیدن تو     بیا که ناشدنی شد به تو رسیدن من      چه ساده می شود اما به من رسیدن تو    
اميرالمومنين علي(عليه السلام) فرمود: براي دنياي خود آنگونه کار کن که گويا هميشه زنده خواهي بود و براي آخرت خود آنچنان که گويي فردا خواهي مرد. مستدرک الوسائل ج25 ص 146