کانون فرهنگی مسجد صاحب الزمان(عج)
محله بنکی- شهر کنارتخته - استان فارس

امام زمان (عليه السّلام) مي فرمايند : وَاکثِرُوا الدُّعاء بِتَعجيلِ الفَرَج فَاِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُم .... براي تعجيل در فرج زياد دعا کنيد. همانا اين فرج و گشايش در کار شما نيز خواهد بود
در این وبلاگ جستجو کنید



در اين وبلاگ
 

لینک کانال تلگرامی "کانون فرهنگی شهید آوینی" مسجد صاحب الزمان عج
   
@ تماس با ما در تلگرام @

متن اشعار زیبا در مورد امام زمان(عج)

اى غایب از چشمان ما

یارا ببین هجران ما، این درد بى درمان ما، این خار در چشمان ما،

وین دیده گریان ما، این کوه غم بر جان ما، دیگر چه باشد آن ما،

اى غایب از چشمان ما

اى جلوه اى در طورما، اى نور اندر نور ما، نور دو چشم کور ما،

 عیساى هر رنجور ما، در غربت ومستور ما، پر درد از هجران ما

اى غایب از چشمان ما

مستى عالم مست تو، هستى عالم هست تو، هست همه در دست تو،

دست همه پیوست تو، پیوسته جان پابست تو، گریان تو چشمان ما،

اى غایب از چشمان ما

موسى به قربان شما، عیسى به فرمان شما، یعقوب گریان شما،

یوسف پریشان شما، جان على جان شما، دستم به دامان شما،

اى غایب از چشمان ما

مولا! زمان شیداییت، جان جهان سوداییت، پیوسته دل ارزانیت،

مجنون تو صحراییت، عالم همه قربانیت، یک گوشه چشمى حالیا،

اى غایب از چشمان ما

یارا سلامت مى کنم، چشمم به راهت مى کنم، دیده سرایت مى کنم،

هر شب صدایت مى کنم، این جان فدایت مى کنم، اى نازنین پنهان ما،

اى غایب از چشمان ما

من تشنه روى توام، آشفته موى توام، در حسرت کوى توام،

صد لیلى بوى توام، در بند ابروى توام، جانان! به سوى جان بیا

اى غایب از چشمان ما

مستور چون زهراى ما، تنهاى چون مولاى ما، اسرار در سیناى ما،

وى هم نوا با ناى ما، وى اشک طوفان ساى ما، اى کوثر آدینه ها،

اى غایب از چشمان ما

دل ها همه پروانه ات، دل ها همه کاشانه ات، دل ها همه دیوانه ات،

در حسرت پیمانه ات، پوینده راه خانه ات، گر بگذرى بر کوچه ها،

اى غایب از چشمان ما

مولا جوابم مى کنى، در غم هلاکم مى کنى؟ پر اضطرابم مى کنى؟

یا خود خطابم مى کنى؟ خود انتخابم مى کنى؟ تا من بیایم جمعه ها،

اى غایب از چشمان ما

زلف تو وابروى تو، ماه تمام روى تو، وان حلقه هاى موى تو،

زیبا لب دلجوى تو، مینو شمیم کوى تو، وصف بهشت جان ما،

اى غایب از چشمان ما

یارا به راهت مى شوم، جزو سپاهت مى شوم، مست نگاهت مى شوم،

 همراز آهت مى شوم، هم اشک چاهت مى شوم، گر بگذرى بر دیده ها،

اى غایب از چشمان ما

یارا غبارت مى شوم، چون جان نثارت مى شوم، در انتظارت مى شوم،

دور مدارت مى شوم، من بى قرارت مى شوم، جانم به قربان شما،

اى غایب از چشمان ما

اى همدم باد سحر، در آسمان ما قمر، صد یوسف اندر پشت سر

 آیینه خیر البشر، یعنى امام منتظر، برکش نقاب از ره بیا،

اى غایب از چشمان ما

اى شه امانم مى دهى؟ خود را نشانم مى دهى؟ ملک جهانم مى دهى؟

سوز نهانم مى دهى؟ هم خود زبانم مى دهى؟ تا گویمت مدح وثنا،

اى غایب از چشمان ما

جانا چراغ دل تویى، این دیده را ساحل تویى، آواره را منزل تویى،

نور دل غافل تویى، جان مرا قابل تویى، بشنو سلام جان ما،

اى غایب از چشمان ما

هر دم شوى اندر نظر، از بهر تو در پشت در، آیند اصحاب سحر،

جوینده ره بى پا وسر، خواهى بیایى از سفر؟ زیبانگار قرن ها،

اى غایب از چشمان ما

هم جان تو وجانان تویى، امداد بى پایان تویى، شه بیت هر دیوان تویى،

محبوب هر دوران تویى، ارباب صد خاقان تویى، بنما کرم بر این گدا،

اى غایب از چشمان ما

اى یوسف زهرا بیا، هم ناله با مولا بیا، آواز بعص آسا بیا،

اندر بقیع مأوا بیا، شرب مدام ما بیا، غایب ز جهل بیا،

اى غایب از چشمان ما

اى ساربان جان بیا، اى همره قرآن بیا، اى رونق ایمان بیا،

آب کویرستان بیا، نور شب هجران بیا، وى لولو ومرجان بیا،

مهدى جعفرى

 

اى عاشقان

اى عاشقان، اى عاشقان، جان مى رسد، جان مى رسد             مهرى درخشان مى دمد، ماهى فروزان مى رسد آید نواى کاروان، بر گوش جهان کان دل ستان           تا دل ستاند زین وآن، اینک شتابان مى رسد

رخسار ماهش را ببین، زلف سیاهش را ببین          برق نگاهش را ببین، یوسف به کنعان مى رسد

ساقى ببخشا جام را، از باده پر کن کام را              گو باز این پیغام را، پیمانه گردان مى رسد

...رونق فزاى باغ‌ها، لطف وصفاى راغ‌ها           بر قلب عاشق، داغ‌ها، زیب گلستان مى رسد

بر درگهش کن بندگى، خواهى اگر پایندگى        کان رهنماى زندگى، وآن مهد عرفان مى رسد

مهر سحر، ماه صفا، بحر گهر، گنج وفا                 آیینه ایزدنما، خورشید ایمان مى رسد

یار موافق مى رسد، دلدار صادق مى رسد                  قرآن ناطق مى رسد، محبوب یزدان مى رسد

کاخ وفا، قائم از او، مهر وصفا دائم از او       غرق طرب جانم(صائم) از او، جان مى رسد جان مى رسد

 

در جستجوى جاوید

کبوتر خیالم پر مى زند دوباره                 سر مى کشد به هر جا با قلب پر ستاره

پرواز با صفایش هر سو و هر کرانه            در جستجوى عشقى جاوید و بى کرانه

گاهى در اوج آسمان، گاهى فراز لانه            گاهى بروى دشتها، سر مى دهد ترانه

در چشم نافذ او مى خوانم این کنایه             دنیا چقدر کوچک، اما پر از گلایه

سنگ صبور من کو؟ دلتنگم از زمانه          پیک نجات من کو؟ قلبم پر از بهانه

در اشتیاق رویش در هر دعاى ندبه             مى خواند او را دلم، هر صبح روز جمعه

 

شتاب کن موعود

غزل‌تر ازغزل انتظار من، برگرد                اَبَرستاره شبهاى تار من، برگرد

کرشمه‌اى کن وچشمى خمار ودر عوضش          تمامى هستى ودار وندار من، برگرد

میان گردو غبار گمان، ترک برداشت          فسیل باور ایل وتبار من، برگرد

کجاست شطح دو تار نگاه مشرقى ات؟          که پینه بسته گلوى سه تار من، برگرد

بیا به یارى این پاى ناتوان، افسوس           پر از گناه شده کوله بار من، برگرد

بکوب بر دف وبا رقص تیغ عریانت          بچرخ دور جنون مدار من، برگرد

شهید کن عطشم را، شتاب کن موعود          به سر رسیده دگر انتظار من، برگرد

 

طفیل مهدى

خوشا دلى که پر از عشق وآرزوى تو باشد      خوشا لبى که همیشه به گفتگوى تو باشد

شتاب کن به ظهور، اى یگانه منجى عالى     که چشم گیتى وآدم، کنون به سوى تو باشد

به هر سراچه، گدایى که افتخار ندارد                 خوشا به حال کسى که گداى تو باشد

به بوستان پیمبر (ص) و اهل بیت مطهر (علیهم السلام)      گلى نبوده که بهتر زرنگ وبوى تو باشد

به جز جمال محمد (ص)که داشت خصلت احمد       ندیده ام که کسى با خصال وخوى تو باشد

ببین تو عمق فساد جهان که پاک نگردد      مگربه آب زلالى که در سبوى تو باشد

خلایق اند سراسر به جستجوى عدالت      ولى عدالت عالم به جستجوى تو باشد

عجب زکوردلانى که غافلند وندانند       که راه قرب الهى، ره نکوى تو باشد

طفیل مهدى موعود عجل الله فرجه شد چو پهنه هستى       بدا به حال کسى که ستیزه جوى تو باشد

گذشت عمر وجمال تو را به چشم ندیدم        خجسته آن که دو چشمش سپند روى تو باشد

... بگفت مدح تو شیوا بدین امید که فردا         در آرزوى تو خیزد، به جستجوى تو باشد

 

چگونه بی تو بمانم

تو از تبار بهاری، چگونه بی تو بمانم، شمیم عاطفه داری،        چگونه بی تو بمانم

 تو از سلاله نوری، تو آفتاب حضوری، به رخش صبح سواری،     چگونه بی تو بمانم

تویی که باده نابی، وگرنه بی توچه سخت است، تمام عمر خماری،    چگونه بی تو بمانم

 ببار ابر بهاری،هنوز شهره شهر است کرامتی که تو داری،           چگونه بی تو بمانم

بیا به خانه دلها، که در فراق تو دل را نمانده است قراری،    چگونه بی تو بمانم

حمید هنرجو

 

از سراپرده غیبت

پرده بگشای، که مردم نگرانند هنوز        چشم در راه تو صاحب نظرانند هنوز

لاله ها شعله کش از سینه داغند، به دشت      در غمت همدم آتش جگرانند هنوز

از سراپرده غیبت خبری باز فرست        که خبر یافتگان، بی خبرانند هنوز

آشتی را، بزن آبی به رخ سوختگان        که صدف سوز جهان بد گهرانند هنوز

«پرده بردار که بیگانه نبیند آن روی»      غافل از آینه این بی بصرانند هنوز

رهروان در سفر بادیه حیران توأند        با تو آن عهد که بستند، بر آنند هنوز

از فرا سوی شب تیره چو خورشید بر آی      که به سودای تو شوریده سرانند هنوز

ذرّهها در طلب طلعت رویت، با مهر         همعنان تاخته چون نوسفرانند هنوز

سحر آموختگانند، که با رایت صبح         مشعل افروز شب بی سحرانند هنوز

طاقت از دست شد ای مردمک دیده دمی      پرده بگشای، که مردم نگرانند هنوز

مشفق کاشانی

 

پادشه خوبان

ای پادشه خوبان، داد از غم تنهایی       دل بی تو به جان آمد، وقت است که باز آیی

مشتاقی و مهجوری، دور از تو چنانم کرد      کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

 ای درد توأم درمان دربستر ناکامی       وی یاد تو أم مونس در خلوت تنهایی

 در دایره فرمان، ما نقطه تسلیمیم      لطف آنچه تو اندیشی، حکم آنچه تو فرمایی

 فکر خود و رأی خود در مذهب رندی نیست     کفر است در این مذهب خود بینی و خود رأیی

یارب به که شاید گفت این نکته که در عالم     رخسار به من ننمود آن شاهد هر جایی

دیشب گله زلفت، با باد همی گفتم     گفتا غلطی بنگر، زین فکرت سودایی

 صد باد صبا آنجا با سلسله میرقصند     این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

 ساقی چمن و گل را بی روی تو رنگی نیست     شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

 زین دایره مینا خونین جگرم می ده         تا حل کنم این مشکل درساغر مینایی

«حافظ» شب هجران شد بوی خوش صبح آمد        شادیت مبارک باد، ای عاشق شیدایی

حافظ شیرازی

 

در استغاثه به حضرت مهدی علیه السلام

عمرم تمام گشت زهجران روی تو       ترسم شها به خاک برم آرزوی تو

با آنکه روی ماه تو از دیده شد نهان   عشّاق را همیشه بود دیده سوی تو

خورشید چهره ات چو نهان شد ز چشم خلق    شد روزشان سیاه از این غم چو موی تو

دامن پر از ستاره کنم شب زاشک چشم     چون بنگرم به ماه و کنم یاد روی تو

گردش به باغ بهر تماشای گل بود    گلهای باغ را نبود رنگ و بوی تو

همچون مسیح جان به تن مردگان دمد    گر بگذرد نیسم سحر گه ز کوی تو

تا کی ز هجر روی تو سوزیم همچو شمع    شبها به یاد روی تو و گفتگوی تو

رحمی به حال«شاهد» از پا فتاده کن    تا کی به هر دیار کند جستجوی تو

 شهید حسین شاهد

 

خورشید کعبه

کی رفته ای ز دل که تمنّا کنم تو را       کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را

 غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور      پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را

با صد هزار جلوه برون آمدی که من       با صد هزار دیده تماشا کنم تو را   

چشمم بصد مجاهده آیینه ساز شد     تا من به یک مشاهده شیدا کنم تو را

 بالای خود در آینه چشم من ببین      تا با خبر ز عالم بالا کنم تو را

مستانه کاش در حرم و دیر بگذری     تا قبله گاه مؤمن و ترسا کنم تو را

 خواهم شبی نقاب ز رویت بر افکنم      خورشید کعبه ماه کلیسا کنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من     چندین هزار سلسله بر پا کنم تو را  

طوبی و سدره گر به قیامت به من دهند        یکجا فدای قامت رعنا کنم تو را

زیبا شود به کارگه عشق کار من        هرگه نظر به صورت زیبا کنم تو را

رسوای عالمی شدم از شور عاشقی       ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را

فروغی بسطامی

 

انتظار

عمری به انتظار نشستم، نیامدی           چشم از همه به غیر تو بستم نیامدی

 ای مایه امید بشر، رشته امید               از هر کسی بجز تو گسستم، نیامدی

ای خضر راه گمشدگان در مسیر عشق       چشم انتظار هر چه نشستم، نیامدی

 ای سرو سرفراز گلستان زندگی                دیدی مگر حقیرم و پستم نیامدی؟

 گفتی دل شکسته بود جای من که من        این دل به خاطر تو شکستم نیامدی

 با حلقه امید تو گفتم شبی دراز        ای حلقه امید به دستم، نیامدی

عمری به آرزوی تو آخر شد و هنوز        در آرزوی روی تو هستم، نیامدی

 من «خسرو» مدیحه سرای توأم، چرا        دیدی ز جام عشق تو مستم نیامدی

سید محمّد خسرو نژاد

 

نجوا

سالار وقت آمدنت دیر شد، بیا      این دل در انتظار فرج پیر شد بیا

 دیدم به خواب آمدی از جاده های دور     گفتا دلم که خواب تو تعبیرشد، بیا  

این جمعه هم گذشت ولیکن نیامدی      آیات غربتم همه تفسیر شد بیا

افسرده ام بدون تو، باور نمیکنی؟     عشقم اسیر قسمت و تقدیر شد، بیا

گفتی که پاک کن دلت از هر چه غیر ماست      قلبم به احترام تو تطهیر شد، بیا

 هر شب به یاد خال لبت گریه میکنم       عکست میان آیینه تصویر شد، بیا

 در دفترم به یاد تو نرگس کشیده ام      نرگس هم از فراق تو دلگیر شد بیا

جانم فدای خال لبت نازنین نگار        «ساقی» ز زندگی به خدا سیر شد بیا

سمیه صفایی مزید

 

پایان سبز

این جمعه هم گذشت و تو امّا نیامدی       پایان سبز قصه دنیا نیامدی

مانده ست دل اسیر هزاران سؤال تلخ    ای پاسخ هر آنچه معما نیامدی

کز کرده اند پنجره ها در غبار خویش      ای آفتاب روشن فردا نیامدی

 افسرده دل به دامن تفتیده کویر     ای روح آسمانی دریا نیامدی

ای حس پاک گمشده روح روزگار      زیباترین بهانه دنیا نیامدی ای

از تبار آیینه ها، ای حضور سبز       ای آخرین ذخیره طاها نیامدی

این جمعه هم گذشت و غزل ناتمام ماند      این است قسمت دل من، تا نیامدی

 حسن یعقوبی

کانون
کانون فرهنگی هنری مسجد صاحب الزمان (عج) محله بنکی شهر کنارتخته با نام اختصاصی "کانون فرهنگی شهید آوینی"

...همه اجرها در گمنامی است... «شهید آوینی»
مطالب اخير:
کدهاي اضافي کاربر :


»»» آخرین اخبار پارسیک «««

پخش نوای وبلاگ=کلیک نشد که آینه باشم برای دیدن تو     بیا که آینه خواهم شد از رسیدن تو     فرود آمدنت را، چقدر بی تابم     تمام خواهش محضم به شوق دیدن تو     حرام باد به چشمان ابری من خواب      مباد خفته بمانم دم وزیدن تو     بیا که ناشدنی شد به تو رسیدن من      چه ساده می شود اما به من رسیدن تو    
اميرالمومنين علي(عليه السلام) فرمود: براي دنياي خود آنگونه کار کن که گويا هميشه زنده خواهي بود و براي آخرت خود آنچنان که گويي فردا خواهي مرد. مستدرک الوسائل ج25 ص 146