کانون فرهنگی مسجد صاحب الزمان(عج)
محله بنکی- شهر کنارتخته - استان فارس

امام زمان (عليه السّلام) مي فرمايند : وَاکثِرُوا الدُّعاء بِتَعجيلِ الفَرَج فَاِنَّ ذلِکَ فَرَجُکُم .... براي تعجيل در فرج زياد دعا کنيد. همانا اين فرج و گشايش در کار شما نيز خواهد بود
در این وبلاگ جستجو کنید



در اين وبلاگ
 

لینک کانال تلگرامی "کانون فرهنگی شهید آوینی" مسجد صاحب الزمان عج
   
@ تماس با ما در تلگرام @
نويسنده: کانون - ۱۳٩۳/۸/٢٥

متن شعر و دانلود آهنگ زیبای "سلام خدا بر امامم حسین" با صدای حاج صادق آهنگران

صبا خیز و بگذر ز دشت بلا     به خیل شهیدان سلامم رسان

سلامی که آغشته با خون دل       به آن خفته بی سر امامم رسان

سلام خدا بر امامم حسین        سپهدار بی سر امامم حسین

حسین ای تو سالار آزادگان        قسم بر خدا خون پاکت نخفت

ازآن خون که جاری شد از پیکرت       گل سرخ و آلاله هردم شکفت

به گوش دل از خالق جسم و جان      شنیدم که او هم سلام تو گفت

سلام خدا بر امامم حسین          سپهدار بی سر امامم حسین

صبا خیز و بگذر ز دشت بلا     به خیل شهیدان سلامم رسان

سلامی که آغشته با خون دل       به آن خفته بی سر امامم رسان

سلام خدا بر امامم حسین         سپهدار بی سر امامم حسین

لینک دانلود از وبسایت فرهنگی تبیان

**********************************************

این دل تنگم عقده ها دارد      به خدا میل کربوبلا دارد

ای خدا ما را کربلایی کن       بعدازآن با ما هرچه خواهی کن

این دل تنگم عقده ها دارد     گوییا میل کربلا دارد

آتش شوقم میکشد شعله    این نوا میل نینوا دارد

میروم ببینم در کجا عباس     مشک خشک بر دوش از قفا دارد

آرزوی دیدن کرب و بلا دارم به دل      شوق دیدار حسین سرجدا دارم به دل

هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله       هر که دارد به سرش شور و نوا بسم الله

هر که لبیک به فرمان خمینی گوید     به خداوند قسم راه حسینی جوید

لک لبیک اباعبدالله...

حسین اباعبدالله    حسین...

**********************************************

متن اشعار مداحی زیبای رزمندگان در جبهه ها

نسیمی جان فزا می آید          بوی کرب و بلا می آید

واویلا واویلا    واویلا

نسیمی جان فزا می آید          بوی کرب و بلا می آید

واویلا واویلا    واویلا

حسین ای نور دو چشمانم       تویی تو صاحب و مولایم

تویی که من به تو دل دادم        نوای یا حسین سر دادم

با ذکر تو مدد می گیرم         برای کربلا می میرم

(آخرش کربلا می میرم)

واویلا واویلا    واویلا

کنار علقمه شد غوغا         حرم دیگر ندارد سقا

واویلا واویلا    کربلا

واویلا واویلا    واویلا

نسیمی جان فزا می آید          بوی کرب و بلا می آید

واویلا واویلا    یازهرا...

دانلود سبک با صدای هلالی

**********************************************

حسین به کربلا سفر می کند              واویلا ، واویلا ، واویلا
زمین و عرش سیه به بر می کند          واویلا ، واویلا ، واویلا
بنال ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین       بسوز ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین

حسین به کربلا سفر می کند             واویلا ، واویلا ، واویلا
زمین و عرش سیه به بر می کند         واویلا ، واویلا ، واویلا
زینب او خون به جگر می کند          واویلا ، واویلا ، واویلا
حسین حسین شب به سحر می کند       واویلا ، واویلا ، واویلا

حسین به کربلا سفر می کند              واویلا ، واویلا ، واویلا
زمین و عرش سیه به بر می کند          واویلا ، واویلا ، واویلا
بنال ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین       بسوز ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین

کودک او پدر ، پدر می کند           واویلا ، واویلا ، واویلا
ز خون دل دو دیده تر می کند        واویلا ، واویلا ، واویلا
حسین به کربلا سفر می کند              واویلا ، واویلا ، واویلا
زمین و عرش سیه به بر می کند          واویلا ، واویلا ، واویلا
بنال ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین       بسوز ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین

حسین به کربلا سفر می کند      واویلا ،واویلا ، واویلا
نگه به آن قرص قمر می کند     واویلا ، واویلا ، واویلا

 آه پر از سوز و شرر می کند     واویلا ، واویلا ، واویلا
نگه به آن قرص قمر می کند    واویلا ، واویلا ، واویلا

حسین به کربلا سفر می کند              واویلا ، واویلا ، واویلا
زمین و عرش سیه به بر می کند          واویلا ، واویلا ، واویلا
بنال ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین       بسوز ای دل ، ای دل ، ای دل ، حسین

لینک دانلود از سایت irmp3.ir با صدای رسول نجفیان
**********************************************

بین الحرمین و حرم مولا حسین و حرم آقا ابالفضل

مجنون حسینم، مدیون ابالفضل

بین الحرمین و حرم آقام حسین و حرم آقام ابالفضل
مجنون حسینم ، مدیون ابالفضل

کاش تو زندگیمون/ یک دهه محرم/ در کربلا بودیم      
کاش می شد محرم / با هیئتیامون/ ایوون طلا بودیم


بحر من سائل ، مدد ارباب حسین و کرم آقام ابالفضل

بین الحرمین و حرم آقام حسین و ، حرم آقام ابالفضل
مجنون حسینم ، مدیون ابالفضل

کاشکی جون می دادیم / تو سینه زنیها / قتلگاه اکبر

با هروله کردن / تو گریه می مردیم / قتله گاه اصغر

ای خدا چی می شد/عالم جای خیمش/ پرشراره می شد

جای اون تن ما / زیر سم اسبا / پاره پاره می شد

کاشکی پا بگیره/ این سینه زنیها / پشت درب سرداب

کفین ابالفضل / تل زینبیه / خیمه گاه ارباب

بین همه ی عشقای دنیا عشق است ابالفضل

نويسنده: کانون - ۱۳٩۳/۸/۱٥

ای جگر سوخته  ای امام مظلوم         سیدالساجدین امام مسموم

 کشته ی راه خدایی             نجل مصباح الهدایی

 یابن زهرا یابن زهرا

سیدی عاقبت حقت ادا شد        جگرت پاره از تیر جفا شد

 شیعه می گرید ز داغت        یاد قبر بی چراغت

یابن زهرا یابن زهرا

کربلای تو در شام بلا بود        نگهت جانب تشت طلا بود

خون ز چشمانت روان بود        اجر قرآن خیزران بود

 یابن زهرا یابن زهرا

مصحف پیکرت دارد نشانه      هم ز زنجیر و هم از تازیانه

ای گناهت بی گناهی      یادگار قتلگاهی

یابن زهرا یابن زهرا

شامیان بر در دروازه ی شام        بر سرت می زدند سنگ از لب بام

رأس بابا رو به رویت        دیده ی زینب به سویت

یابن زهرا یابن زهرا

شامیان حُرمت از شما شکستند       ده نفر را به یک سلسله بستند

داغتان را زنده کردند       کف زدند و خنده کردند

یابن زهرا یابن زهرا

در خرابه خزانِ لاله دیدی      داغ دردانه ی سه ساله دیدی

 دیده ات شد پر ستاره       تازه شد داغت دوباره

یابن زهرا یابن زهرا

                                                شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

شهادت حق الیقین است       عزای زین العابدین است

این ناله ی روح الامین است       

 وا اماما واشهیدا

دُردانه ی حسین مظلوم        چهارمین امام معصوم

از زهر کین گردیده مسموم

 وا اماما واشهیدا

این وارث خون و قیام است     اسیر کربلا و شام است

زخمی سنگ لب بام است

 وا اماما واشهیدا

مدینه شد کرب و بلایش     زهرا شده صاحب عزایش

 به یاد زخم ساق پایش

وا اماما واشهیدا

 سر پدر به نیزه دیده       تلاوت قرآن شنیده

 از ساق پایش خون چکیده

وا اماما واشهیدا

 بر پیکرش نشانه دارد      آثار تازیانه دارد

 داغ گل ویرانه دارد

وا اماما واشهیدا

مدینه می گرید ز داغش      مرغ دلم گیرد سراغش

 سراغ قبر بی چراغش

وا اماما واشهیدا

                                                شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

ای حلقه های سلسله با من بنالید       بر زخم ساق پا و زخم تن بنالید

 من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

 اگر چه می خندد عدو به زخم پایم      هجده سر بریده می گرید برایم

 من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

ای لاله های نوک نی قرآن بخوانید   ای سنگها بر زخم من اشکی فشانید

 من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

خاموشم و سوز دلم در آسمان است     ناموس من در مجمع نامحرمان است

من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

 ای ناقه، آهسته برو با آه و ناله     ترسم که افتد زیر پا طفل سه ساله

 من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

 زنجیر خونین می دهد، فردا گواهی     از جسم مجروح اسیر بی گناهی

 من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

 ای شامیان آخر چرا با من ستیزید؟     خاکستر و آتش به فرق من نریزید

 من امام عالمینم، من علی ابن الحسینم

                                                شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

به لب آه و به دل خون و به لب اشک بصر دارم   
شدم چون شمع سوزان آب و آتش بر جگر دارم

 دلم خون شد، نخندید ای زنان شام بر اشکم       که هم داغ برادر دیده، هم داغ پدر دارم

 کند اختر فشانی آسمان دیده ام دائم         که بر بالای نیزه هیجده قرص قمردارم

عدو دست مرا بست و اسیرم برد در کوفه        نشد تا نعش بابم را ز روی خاک بردارم

 تمام عمر هر جا آب بینم اشک می ریزم      من از لب های خشک یوسف زهرا خبر دارم

از آن روزی که ثار الله را کشتند لب تشنه    به یاد کام خشکش لحظه لحظه چشم تر دارم

مسافر کس چو من نَبوَد که همراهِ سرِ بابا       چهل منزل به روی ناقه ی عریان سفردارم

 از آن روزی که بالا رفت دود از آشیان ما     دلی از خیمه های سوخته سوزنده تر دارم

 همه از آب رفع تشنگی کردند غیر از من       که هرجا آب نوشم بیشتر در دل شرر دارم

 اگر چشمت به آب افتاد "میثم" (ای دل) گریه کن بر من    
که آتش در دل و جان بر لب و خون در بصر دارم

                                                        شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

روح من کربلا جسم من سوی شام        هستی من شده کربلا قتل عام

 لاله ها را تشنه چیدند ، باب من را سر بریدند ،

وا مصیبت  خسته ی خسته ام ، دست و پا بسته ام ، من غریبم

 آتشم می زند غربت عمه ام    چون شکسته عدو حرمت عمه ام 

 می زند با هر بهانه، عمه ام را تازیانه

 وامصیبت  خسته ی خسته ام ، دست و پا بسته ام ، من غریبم

زینب و من شدیم در میان همه   وارث غربت حیدر و فاطمه

 سهم من دستان بسته ، سهم او پشتی شکسته

 وامصیبت  خسته ی خسته ام ، دست و پا بسته ام ، من غریبم

                                                شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

طایر وحی ام و گردیده جدا بال و پرم       زخم ها مانده ز هر زخم زبان بر جگرم

 منم آن یار سفر کرده که تا شام بود     سر پاک شهدا بر سر نی همسفرم

 مردم شام نخندید که بر نوک سنان     می کند گریه برایم سر پاک پدرم

 سنگ هایی که به فرقم ز ره کینه زدید      گریه کردند به حال من و بر زخم سرم

 پدرم کشته شد اینک بگذارید از شام      عمه و خواهر خود را به مدینه ببرم

 خار و خاشاک و کف و کعب نی و سنگ بس است      نزنید این همه لبخند به زخم جگرم

سر بابا به سر نیزه و من گام به گام           با سر و قاتل و با عمه ی خود رهسپرم

 دل شب نافله می خوانم و در حال نماز      سر نورانی باباست چراغ سحرم

 با وجودی که عدو بر سر من آتش ریخت       شسته شد حلقه ی زنجیر ز اشک بصرم

همه جا در شرر ناله ی "میثم" پیداست       شعله ی ناله و سوز جگر و چشم ترم

                                                شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود         کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
تا ابد برسر سودائی ما خاک عزاست            آن غباری که به رخسار دل آرای تو بود
یاد قتل پسر فاطمه می کشت تو را            کی روا زهر جفا بر تو زاعدای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود           
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
بعد مرگ تو عزیزان تو دیدنّد هنوز                  اثر حلقه زنجیر به اعضای تو بود
با که گویم که به تسکین دلت در ره شام          پیش رویت به سرنی سر بابای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود           
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
خلق در سایه لطفت همه آرام ولی            اثر تابش خورشید به سیمای تو بود
پدرت کشته آزادی و دین  گشت ولی           رمز پیروزی او خطبه غرّای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود      
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
بعد مرگ تو یتیمان همگی دانستند                 که چراغ شبشان طلعت زیبای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود               
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود

                                                شاعر: غلامرضا سازگار

**************************************

غمگین تر از پاییزم و ابر بهارم         از من گرفته کربلا دار و ندارم
ماندم تک و تنها در این شهر مدینه         رفته است دیگر دلخوشی از روزگارم
قلب زمین و آسمان ها تا قیامت        می سوزد از این گریه یعقوب وارم
خواب از دو چشم بی قرار من گرفته       نیزه نشینی همه ایل و تبارم
بزم شراب و خیزران، اشک سکینه      سی سال از این غصه ها شب زنده دارم
سی سال این پیراهن خونی بابا      برده تمام صبر قلب بی قرارم
سوغاتی ویرانه دلگیر شام است      لرزیدن در لحظه های احتضارم
تنها به جرم گریه بر سالار زینب      روزی بدون سایبان گردد مزارم

                                            شاعر : محمد حسین رحیمیان

**************************************

امام عابدین منم / سید ساجدین منم
زنجیر خونین می دهد گواهی                   از گردن مجروح به بیگناهی
آزرده شد اعضای من                       خون می چکد از پای من
امام عابدین منم / سید ساجدین منم
آنکس که غل بر دست و پیکرم زد             در بین راه سیلی به خواهرم زد
جانم ز غم آمد به لب                 مرگ از خدا کردم طلب
امام عابدین منم / سید ساجدین منم
من رنگ زینب را پریده دیدم                 در تشت زر سر بریده دیدم
ویرانه بوده منزلم                  داغ سه ساله دیدم
    امام عابدین منم / سید ساجدین منم
محمکم ترین زنجیر را ببندید              اما به اشک عمه ام نخندید
من جسم بی سر دیده ام                 لبهای پرپر دیده ام
امام عابدین منم / سید ساجدین منم
**************************************

سلام ما به اشک بی شمار تو            سلام ما به قلب داغدار تو
سلام ما به گریه ی دمادمت              سلام ما به سینه ی پر از غمت
سلام ما به سوز و آه هر شبت           سلام ما به درد جسم پرتبت
سلام ما به باب بی قرین تو               سلام ما به زینب حزین تو
سلام ما به قبر بی چراغ تو                سلام ما به قلب پرزداغ تو
                                                                     شاعر:ساعد اصفهانی

**************************************

نويسنده: کانون - ۱۳٩۳/۸/٩

ای تمام لشکرم، ای علی اصغرم             بهر قربانی تو را، سوی میدان میبرم

بر تو می نازم که تو، ششماهه سرباز منی      من سرافراز تو هستم، تو سرافراز منی

آخرین یارم علی، من تو را دارم علی

 چشم خود را باز کن، راز دل، ابراز کن   بر سر دوش پدر، پر بزن، پرواز کن

غنچه ی خندان من، از روی بیرنگت بگو     جان بابا هر چه میخواهد دل تنگت بگو

 آخرین یارم علی، من تو را دارم علی

طوطی پربسته ام، کودک دلخسته ام    گوش کن تا بشنوی، گریه آهسته ام

چشم خود را بر دو چشم نیمه بازت دوختم      از تلظّی های تو، آتش گرفتم، سوختم

آخرین یارم علی، من تو را دارم علی

 ای تمام هست من، کودک سرمست من    تکیه گاهت شانه و قتلگاهت دست من

خنده کن بر روی دستم تا که سیرابت کنم     خنده کن تا با خدنگ حرمله خوابت کنم

 آخرین یارم علی، من تو را دارم علی

دوش من سجّاده و، خون تو، آب وضو     باید از این خون دهم، روی خود را شستشو

 یا بشو روی پدر را، با سرشک دیده ات      یا تبسم کن برایم، با لب خشکیده ات

 آخرین یارم علی، من تو را دارم علی

ای ذبیح کربلا، گشته وقت بذلِ جان    این تو و این حجِّ خون، این منای عاشقان

حرمله در پیش رو دارد به کف، تیر و کمان     سینه بگشا تا که قربانی شوی در این زمان

 آخرین یارم علی، من تو را دارم علی

                                                             شاعر: حاج غلامرضا سازگار

****************************************************

کوفیان این طفل کوچک، آخرین یار من است     مُهر طومار من است

 هم ذبیح کوچک من، هم علمدار من است      مُهر طومار من است

این علی اصغر است       آخرین یار من است

گل فروشم، گل فروش، گل فروشم، گل فروش     هستی خود را دراین میدان گرفتم روی دوش

 گرچه لب بسته بود، دریایی از جوش و خروش      سینه ی تنگش پر از سوز دل زار من است

 این علی اصغر است       آخرین یار من است

هم شده نقش زمین در علقمه آب آورم     هم دو تا گردیده با شمشیر فرق اکبرم

 هم تلظی می کند مانند ماهی اصغرم      در تلظی های او آه شرربار من است

این علی اصغر است       آخرین یار من است

 اهل کوفه! طفل بی تاب مرا تابش دهید       تا نمرده بر سر دستم شما آبش دهید

 یک تسلا بردل بشکستۀ بابش دهید      آخر این ریحانۀ بی آبِ گلزار من است

این علی اصغر است       آخرین یار من است

گر مسلمانید این لب تشنه مهمان شماست     آیه ای از سوره ی یاسین قرآن شماست

 روز محشر خون این کودک به دامان شماست     لحظه های آخر این، آخرین یار من است

 این علی اصغر است       آخرین یار من است

                                                            شاعر: حاج غلامرضا سازگار

****************************************************

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

تو همان خون خدایی، همه انوار هدایی      تو شه کرب و بلایی، تو امام شهدایی

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

تو همان فُلک نجاتی، تو حیاتی، تو مماتی      تو قتیل العبراتی، هدف تیر جفایی

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

بدنت زخمی و عریان، کفنت خاک بیابان       به تنت زخم فراوان، هدف تیر جفایی

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

تویی آن عهد الستم، همه بودم، همه هستم        ز ازل دل به توبستم، نکنم از تو جدایی

 ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

بدنت چون گل پرپر، ز دمِ نیزه و خنجر        لب دریا، تن بی سر، گلوی تشنه چرایی

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

تو صلاتی، تو صیامی، تو چراغ شب شامی         تو که خود ماه تمامی، زچه در طشت طلایی؟

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

همه ی صبر و قرارم، همه ی دارو ندارم        نگهی بر دل زارم، که غمم را بفزایی

ثارالله و ابن ثاره / ثارالله و ابن ثاره

****************************************************

نويسنده: کانون - ۱۳٩۳/۸/۳

بوی محرم آمده ما را صدا کنید          ما را دوباره در غم خود مبتلا کنید
سالی به انتظار شما گریه کرده ایم       شاید به چشم ما قدمی آشنا کنید
این هم شما و این دل ناقابلی که هست     وقتش شده که روضه خود را بپا کنید
قلبم برای سینه زدن تنگ آمده           رخصت دهید و در دلمان کربلا کنید
شال عزا به گردن من بسته مادرم         دارد امید درد مرا هم دوا کنید
چشم انتظار اذن علمدار مانده ایم        خواهید جان دهیم و یا سر جدا کنید

صلی الله علی الباکین علی الحسین

باز باران با ترانه، می خورد بر بام خانه،

 یادم آمد کربلا را، دشت پر شور و بلا را،

 گردش یک ظهر غمگین، گرم و خونین،

 لرزش طفلان نالان، زیر تیغ و نیزه ها را،

با صدای گریه های کودکانه، واندر این صحران سوزان،

 می دود طفلی سه ساله، پر ز ناله،دلشکسته، پای خسته،

باز باران، قطره قطره، می چکد از چوب محمل،

خاک های چادر زینب، به آرامی شود گِل،

 باز باران با محرم ...

*********************************

متن شعر سینه زنی برای شب اول - کریمی

شب اول محرم، سینه زنت آرزوشه      با دستای یه پیرغلامت، پیرهن سیاه بپوشه (3)

تو کوچه ها با پرچمت، امید به زندگی میاد    دوباره بوی نذری از، روضه های خونگی میاد

سلام بر پرچم و علم / سلام بر شعر محتشم / سلام بر محرم (3)

{سلام بر خیمه و حرم / سلام بر شاه بی سرم / سلام بر محرم (2)}

شب اول محرم، سینه زنت آرزوشه      با دستای یه پیرغلامت، پیرهن سیاه بپوشه

سلام بر پرچم و علم / سلام بر شعر محتشم / سلام بر محرم

دم هیئت ها با گریه، میگه مادر تو زهرا    قبول باشه حسینی ها این، عزاداری تون ایشالله

دوباره روضه رفتن ها، بی ریا ترین عمل شده    دوباره هر محله ای، پر علم و کتل شده

سلام بر کربلای تو / سلام بر نوکرای تو / سلام بر محرم (2)

شب اول محرم، سینه زنت آرزوشه      با دستای یه پیرغلامت، پیرهن سیاه بپوشه

سلام بر پرچم و علم / سلام بر شعر محتشم / سلام بر محرم

سلام بر پرچم و علم / سلام بر شعر محتشم / سلام بر محرم

حسین حسین ...(شور)

یا رب این بوی خوش از روضه جان می آید   یا نسیمی است کز آن سوی جهان می آید

یا رب این نور صفات از چه مکان می آید    عجب این همهمه از حور جنان می آید

یا رب این آب حیات از چه دلی جوشان است     شه دین در حرم زینب خود مهمان است

حسین حسین ...(شور)

 

شعر محتشم(ترکیب بند):

باز این چه شورش است که در خلق عالم است    باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین      بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو     کار جهان و خلق جهان جمله در هم است

گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب     کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست      این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست     سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند    گویا عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان و زمین نور مشرقین

پروردهٔ کنار رسول خدا حسین

کشتی شکست خوردهٔ طوفان کربلا      در خاک و خون طپیده میدان کربلا

گر چشم روزگار بر او زار می‌گریست     خون می‌گذشت از سر ایوان کربلا

نگرفت دست دهر گلابی به غیر اشک    زآن گل که شد شکفته به بستان کربلا

از آب هم مضایقه کردند کوفیان    خوش داشتند حرمت مهمان کربلا

بودند دیو و دد همه سیراب و می‌مکید   خاتم ز قحط آب سلیمان کربلا

زان تشنگان هنوز به عیوق می‌رسد    فریاد العطش ز بیابان کربلا

آه از دمی که لشگر اعدا نکرد شرم    کردند رو به خیمهٔ سلطان کربلا

آن دم فلک بر آتش غیرت سپند شد

کز خوف خصم در حرم افغان بلند شد

کاش آن زمان سرادق گردون نگون شدی    وین خرگه بلند ستون بی‌ستون شدی

کاش آن زمان درآمدی از کوه تا به کوه      سیل سیه که روی زمین قیرگون شدی

کاش آن زمان ز آه جهان سوز اهل بیت     یک شعلهٔ برق خرمن گردون دون شدی

کاش آن زمان که این حرکت کرد آسمان    سیماب‌وار گوی زمین بی‌سکون شدی

کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک     جان جهانیان همه از تن برون شدی

کاش آن زمان که کشتی آل نبی شکست     عالم تمام غرقه دریای خون شدی

گر انتقام آن نفتادی بروز حشر

با این عمل معاملهٔ دهر چون شدی

آل نبی چو دست تظلم برآورند    ارکان عرش را به تلاطم درآورند

برخوان غم چو عالمیان را صلا زدند     اول صلا به سلسلهٔ انبیا زدند

نوبت به اولیا چو رسید آسمان طپید     زان ضربتی که بر سر شیر خدا زدند

آن در که جبرئیل امین بود خادمش    اهل ستم به پهلوی خیرالنسا زدند

پس آتشی ز اخگر الماس ریزه‌ها       افروختند و در حسن مجتبی زدند

وانگه سرادقی که ملک محرمش نبود     کندند از مدینه و در کربلا زدند

وز تیشهٔ ستیزه در آن دشت کوفیان     بس نخلها ز گلشن آل عبا زدند

پس ضربتی کزان جگر مصطفی درید    بر حلق تشنهٔ خلف مرتضی زدند

اهل حرم دریده گریبان گشوده مو     فریاد بر در حرم کبریا زدند

روح‌الامین نهاده به زانو سر حجاب    

تاریک شد ز دیدن آن چشم آفتاب

چون خون ز حلق تشنهٔ او بر زمین رسید     جوش از زمین بذروه عرش برین رسید

نزدیک شد که خانهٔ ایمان شود خراب    از بس شکستها که به ارکان دین رسید

نخل بلند او چو خسان بر زمین زدند    طوفان به آسمان ز غبار زمین رسید

باد آن غبار چون به مزار نبی رساند     گرد از مدینه بر فلک هفتمین رسید

یکباره جامه در خم گردون به نیل زد     چون این خبر به عیسی گردون نشین رسید

پر شد فلک ز غلغله چون نوبت خروش    از انبیا به حضرت روح‌الامین رسید

کرد این خیال وهم غلط کار، کان غبار     تا دامن جلال جهان آفرین رسید

هست از ملال گرچه بری ذات ذوالجلال

او در دلست و هیچ دلی نیست بی‌ملال

ترسم جزای قاتل او چون رقم زنند      یک باره بر جریدهٔ رحمت قلم زنند

ترسم کزین گناه شفیعان روز حشر     دارند شرم کز گنه خلق دم زنند

دست عتاب حق به در آید ز آستین     چون اهل بیت دست در اهل ستم زنند

آه از دمی که با کفن خونچکان ز خاک    آل علی چو شعلهٔ آتش علم زنند

فریاد از آن زمان که جوانان اهل بیت    گلگون کفن به عرصهٔ محشر قدم زنند

جمعی که زد بهم صفشان شور کربلا    در حشر صف زنان صف محشر بهم زنند

از صاحب حرم چه توقع کنند باز    آن ناکسان که تیغ به صید حرم زنند

پس بر سنان کنند سری را که جبرئیل

شوید غبار گیسویش از آب سلسبیل

روزی که شد به نیزه سر آن بزرگوار     خورشید سر برهنه برآمد ز کوهسار

موجی به جنبش آمد و برخاست کوه کوه    ابری به بارش آمد و بگریست زار زار

گفتی تمام زلزله شد خاک مطمئن    گفتی فتاد از حرکت چرخ بی‌قرار

عرش آن زمان به لرزه درآمد که چرخ پیر     افتاد در گمان که قیامت شد آشکار

آن خیمه‌ای که گیسوی حورش طناب بود    شد سرنگون ز باد مخالف حباب وار

جمعی که پاس محملشان داشت جبرئیل    گشتند بی‌عماری و محمل شتر سوار

با آن که سر زد آن عمل از امت نبی    روح‌الامین ز روح نبی گشت شرمسار

وانگه ز کوفه خیل الم رو به شام کرد    

نوعی که عقل گفت قیامت قیام کرد

بر حربگاه چون ره آن کاروان فتاد     شور و نشور و واهمه را در گمان فتاد

هم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فکند    هم گریه بر ملایک هفت آسمان فتاد

هرجا که بود آهوئی از دشت پا کشید   هرجا که بود طایری از آشیان فتاد

شد وحشتی که شور قیامت ز یاد رفت   چون چشم اهل بیت بر آن کشتگان فتاد

هرچند بر تن شهدا چشم کار کرد     بر زخمهای کاری تیغ و سنان فتاد

ناگاه چشم دختر زهرا در آن میان     بر پیکر شریف امام زمان فتاد

بی‌اختیار نعرهٔ هذا حسین او     سر زد چنانکه آتش از او در جهان فتاد

پس با زبان پر گله آن بضعةالرسول

رو در مدینه کرد که یا ایهاالرسول

این کشتهٔ فتاده به هامون حسین توست     وین صید دست و پا زده در خون حسین توست

این نخل تر کز آتش جان سوز تشنگی    دود از زمین رسانده به گردون حسین توست

این ماهی فتاده به دریای خون که هست    زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست

این غرقه محیط شهادت که روی دشت    از موج خون او شده گلگون حسین توست

این خشک لب فتاده دور از لب فرات    کز خون او زمین شده جیحون حسین توست

این شاه کم سپاه که با خیل اشگ و آه     خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست

این قالب طپان که چنین مانده بر زمین    شاه شهید ناشده مدفون حسین توست

چون روی در بقیع به زهرا خطاب کرد

وحش زمین و مرغ هوا را کباب کرد

کای مونس شکسته دلان حال ما ببین    ما را غریب و بی‌کس و بی‌آشنا ببین

اولاد خویش را که شفیعان محشرند    در ورطهٔ عقوبت اهل جفا ببین

در خلد بر حجاب دو کون آستین فشان    واندر جهان مصیبت ما بر ملا ببین

نی نی ورا چو ابر خروشان به کربلا     طغیان سیل فتنه و موج بلا ببین

تنهای کشتگان همه در خاک و خون نگر   سرهای سروران همه بر نیزه‌ها ببین

آن سر که بود بر سر دوش نبی مدام   یک نیزه‌اش ز دوش مخالف جدا ببین

آن تن که بود پرورشش در کنار تو    غلطان به خاک معرکهٔ کربلا ببین

یا بضعةالرسول ز ابن زیاد داد

کو خاک اهل بیت رسالت به باد داد

خاموش محتشم که دل سنگ آب شد     بنیاد صبر و خانهٔ طاقت خراب شد

خاموش محتشم که از این حرف سوزناک    مرغ هوا و ماهی دریا کباب شد

خاموش محتشم که از این شعر خونچکان    در دیده اشگ مستمعان خون ناب شد

خاموش محتشم که از این نظم گریه‌خیز    روی زمین به اشک جگرگون کباب شد

خاموش محتشم که فلک بس که خون گریست    دریا هزار مرتبه گلگون حباب شد

خاموش محتشم که بسوز تو آفتاب   از آه سرد ماتمیان ماهتاب شد

خاموش محتشم که ز ذکر غم حسین    جبریل را ز روی پیمبر حجاب شد

تا چرخ سفله بود خطائی چنین نکرد   

بر هیچ آفریده جفائی چنین نکرد

ای چرخ غافلی که چه بیداد کرده‌ای     وز کین چها درین ستم آباد کرده‌ای

بر طعنت این بس است که با عترت رسول      بیداد کرده خصم و تو امداد کرده‌ای

ای زادهٔ زیاد نکرده‌ست هیچ گه   نمرود این عمل که تو شداد کرده‌ای

کام یزید داده‌ای از کشتن حسین    بنگر که را به قتل که دلشاد کرده‌ای

بهر خسی که بار درخت شقاوتست    در باغ دین چه با گل و شمشاد کرده‌ای

با دشمنان دین نتوان کرد آن چه تو   با مصطفی و حیدر و اولاد کرده‌ای

حلقی که سوده لعل لب خود نبی بر آن    آزرده‌اش به خنجر بیداد کرده‌ای

ترسم تو را دمی که به محشر برآورند

از آتش تو دود به محشر درآورند

 

                                              اشعار محتشم کاشانی بر گرفته از سایت http://ganjoor.net


کانون
کانون فرهنگی هنری مسجد صاحب الزمان (عج) محله بنکی شهر کنارتخته با نام اختصاصی "کانون فرهنگی شهید آوینی"

...همه اجرها در گمنامی است... «شهید آوینی»
مطالب اخير:
کدهاي اضافي کاربر :


»»» آخرین اخبار پارسیک «««

پخش نوای وبلاگ=کلیک نشد که آینه باشم برای دیدن تو     بیا که آینه خواهم شد از رسیدن تو     فرود آمدنت را، چقدر بی تابم     تمام خواهش محضم به شوق دیدن تو     حرام باد به چشمان ابری من خواب      مباد خفته بمانم دم وزیدن تو     بیا که ناشدنی شد به تو رسیدن من      چه ساده می شود اما به من رسیدن تو    
اميرالمومنين علي(عليه السلام) فرمود: براي دنياي خود آنگونه کار کن که گويا هميشه زنده خواهي بود و براي آخرت خود آنچنان که گويي فردا خواهي مرد. مستدرک الوسائل ج25 ص 146